Σάββατο, 31 Ιανουαρίου 2009

Lick my neck, my back..

Τρελαίνομαι για αυτόν τον καιρό! Βροχερή ημέρα από νωρίς το πρωί!! Δεν έχω όρεξη ούτε σκοπό να διαβάσω όπως φαίνεται σήμερα.. Η κατάληψη σταμάτησε και σιγά-σιγά ξεκινάμε εξεταστική.. χωρίς βιβλία (αθάνατη ελληνική δημόσια παιδεία..)!!

Ψάχνω απεγνωσμένα ένα όμορφο ανεβαστικό τραγουδάκι για να ξεκινήσει καλά το Σου-Κου μας!! Τι λέτε για αυτό??

Μα τι πονηροί που είσαστε.. Τς..τς..τς..τς..

Καλά κάνετε! Χα! Χα!

Φτιάχνω καφεδάκι και χαλαρώνω κοιτάζοντας από το παράθυρο! Το “δωματιάκι” όπως χαρακτηριστικά λέω αυτή τη γωνιά της φωλίτσας-σπιτιού μου είναι το πιο ξεχωριστό μέρος για μένα.. Οι δυο του πλευρές είναι τζαμαρία!! Απολαμβάνω τη θέα(έστω κι αν είναι ο κατακαμένος Υμηττός)!! Αν και το “δωματιάκι” δεν πήρε τυχαία την ονομασία του, λόγω μεγέθους, υποτίθεται πως είναι το σαλόνι-τραπεζαρία-τόπος χαλάρωσης γενικώς! Ο άνετος καναπεδάκος έχει “ακούσει” και “ζήσει” ανεπανάληπτες στιγμές αυτά τα χρόνια της φοιτητικής μου ζωής! Όπως λέει χαρακτηριστικά η κολλητή μου(η οποία δυστυχώς μένει σε άλλη πόλη αλλά με επισκέπτεται τακτικότατα σε διάφορες στιγμές της ταραχώδους ζωής μας) όταν με το καλό-λέμε τώρα-πάρω το πτυχίο και ξενοικιάσω και φύγω από αυτό το σπίτι θα πρέπει να κάψω αυτόν τον καναπεδάκο όπως έκανε και ο Κούρκουλος στην ταινία “Ορατότης μηδέν” και χόρεψε κιόλας και τη ζεμπεκιά “Βρέχει φωτιά στη στράάάτα μουουου..” από Διονυσίου- Ώπαα!! Θυμόσαστε?? Φανταστείτε τι μπορεί να έχει “ακούσει” αυτός ο έρημος ο καναπεδάκος..Τι γκομενικά.. Τι κλάματα.. Και πιες τσίπουρο.. Και στρίψε τσιγάρο.. Αχ!! Δε θέλω να φύγω ποτέέέέ από αυτή τη φωλίτσα!! Αιώνια φοιτήτρια θέλω να μείνω!! Θυμάμαι χαρακτηριστικά.. πριν 2 χρόνια.. μία από τις φορές που είχε έρθει η κολλητή μου.. ξεκίνησε η κουβέντα από γκομενικά, πήγε περί ανέμων και υδάτων κ όταν εννοείται κατέληξε πάλι στα γκομενικά.. πάνω σε μια εξομολόγησή μου-συνοδευόμενη εννοείται από κλάματα- έτσι όπως κοιτούσα απέναντι τον Υμηττό.. έλεγα.. έλεγα.. έλεγα… κ δεν είχα πάρει χαμπάρι ότι η κολλητή μου, που ήταν ήδη ντίρλα-ντέφι και δεν είχε καμία επαφή με το περιβάλλον, είχε από ώρα πέσει στα τέσσερα(μην είσαστε πονηροί παρακαλώ) και μη έχοντας δυνάμεις, πηγαινομπουσουλούσε προς το μπάνιο για να..ξεράσει(excuse me, δε μπορώ να το γράψω διακριτικά)!! Εννοείται δεν είχε ακούσει-αντιληφθεί τίποτα από όσα της είχα πει!! Ακόμα της το κρατάω!! Χα!!

Αυτές και άλλες πολλές είναι οι στιγμές που δεν πρόκειται ποτέ να ξεχάσω από αυτό το δωματιάκι.. και που κάποια άλλη στιγμή(κατά προτίμηση βραδινές ώρες) θα μοιραστώ μαζί σας!

Ευχαριστώ τη DREAMY CLOUD και τη Βούλα για το τρίτο και τέταρτο κατά σειρά βραβειάκι Proximidade!!! Ακάθεκτη στην αρχική μου απόφαση.. είναι κι αυτά, μαζί με τα άλλα δύο, για όόόλους εσάς!!

Υ.Γ. Και για τους περίεργους.. η σχέση “πάρε” και μόνον(σε αντιδιαστολή με το “πάρε-δώσε”).. που έχω με τον άγνωστο-γείτονα.. καλά κρατεί! Απλά αφοσιώθηκα στην εργασία(Ωωω ναι! Ακόμη αυτήν παλεύω!) και δεν προλάβαινα να ανεβάσω νωρίτερα ανάρτηση!!


Δευτέρα, 26 Ιανουαρίου 2009

ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ INTERNET ANOIXTOOOO..!!

Μετά από μία σχεδόν εβδομάδα απουσίας.. εδώ είμαι πάλι!! Η εβδομάδα αυτή, λοιπόν, κύλησε παραδόξως(!!) ομαλά.. Η ψυχολογία επανήλθε στα φυσιολογικά της επίπεδα(καιρός ήταν..!), οι καταλήψεις συνεχίστηκαν κανονικά(και τις στηρίζω απόλυτα!), οι ‘βομβαρδισμοί’ για την εξέλιξη της αγνοούμενης Χαράς καλά κρατούν(από εκεί εμπνεύστηκα για την προηγούμενη σύντομη μα γεμάτη μυστήριο ανάρτησή μου, για να δικαιολογήσω την απουσία μου..) και η εργασία που υποτίθεται πρέπει να παραδώσω.. παραμένει ημιτελής!!

Πραγματικά κάνω φιλότιμες προσπάθειες να συγκεντρωθώ..για να την ολοκληρώσω επιτέλους! Μάταια όμως!! Όλο και κάποια δικαιολογία θα βρω για να την παρατήσω..! Ιδίως τώρα που έχει και ηλιόλουστες μέρες..χαζεύω συνεχώς από το παράθυρο!! Και εκεί που απλά χαζεύω.. και παρατηρώ.. να και η πρόταση.. να και η έξοδος της τελευταίας στιγμής!! Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να καταγγείλω-προτείνω σε όόόλα τα αγοράκια να δείχνουν κατανόηση μα πάνω απ’ όλα υπομονή για τον πολύτιμο χρόνο που χρειαζόμαστε εμείς τα κοριτσάκια για να ετοιμαστούμε..! Ευχαριστώ.

Και αφού ξεκίνησα τις καταγγελίες(έτσι για να πάει καλά η εβδομάδα..) θα ήθελα να κάνω και ακόμη μία.. πιο σημαντική για μένα! Αφήστε το internet ανοιχτό-ελεύθερο-ξεκλείδωτο-free.. Πώς αλλιώς να το πω??!

Ααα.. δε μπορώ να πω.. Όλον αυτόν τον καιρό έχω την καλύτερη σχέση με τον άγνωστο-γείτονα! Το τι ταινίες και σειρές έχω κατεβάσει(είχαμε και τα 2 πρώτα επεισόδια Lost 5season αυτή την εβδομάδα.. μην ξεχνιόμαστε..!!) δε λέγεται..! Αλλά κι εγώ.. δεν είμαι καμιά αχάριστη! Με το που καταβαίνει η ταινιούλα.. αμέσως σκορπώ δεξιά και αριστερά φιλάκια στον αέρα για τον άγνωστο-γείτονα!! Όλα κι όλα.. αχάριστη δεν υπήρξα ποτέ..! Αυτό το Σαββατοκύριακο μου το χάλασε βέβαια λίγο ο άγνωστος-γείτονας.. Με το που έμπαινα να γράψω νέα ανάρτηση.. με πετούσε!! Μα γιατίίί?? Γιατί καλέ μου άνθρωπεεε?? Ειλικρινά είχα φτάσει στα όριά μου.. Ήμουν έτοιμη να βγω στο μπαλκόνι και να αρχίσω να φωνάζω προς όλες τις κατευθύνσεις «Άφησεεε το internet ανοιχτόόόόόό…»!! Εδώ τριγύρω είναι..δε μπορεί.. θα με άκουγε! Από την άλλη βέβαια.. σε κατανοώ κι εγώ με τη σειρά μου άγνωστε-γείτονα πως σου ρίχνω λιγουλάκι την ταχύτητα.. αλλά τι ψυχή θα παραδώσεις??! Όλοι εμείς οι καημένοι οι φοιτητές κλέβουμε internet από τον γείτονα.. τι να κάνουμε??!

Last but not least... θα ήθελα να ευχαριστήσω το Α! Μπε μπα blog!το μπινελικοδρόμιο και το ΚαφενείοO κόσμος” για το βραβείο Proximidade!! Δεν υπάρχει περίπτωση να ξεχωρίσω 8 άτομα.. οπότε είναι για όλους σας! Κι αυτό όχι γιατί δε θέλω να μπω σε αυτή τη διαδικασία.. απλά δε θα ήθελα να αδικήσω κάποιο από τα υπόλοιπα blogs.. εγώ που ανήκω στη blogόσφαιρα μόλις ένα μήνα!

Αυτά, λοιπόν, προς το παρόν.. Καλή μας εβδομάδα και φιλάκια στα μουτράκια(και σε εσένα άγνωστε-γείτονα..αλλιώς δε θα είχε ανάρτηση)!!


Κυριακή, 18 Ιανουαρίου 2009

Όταν η μελωδία σε κυριεύει..




Η Κυριακή πάντα με μελαγχολεί..
Πότε πέρασε κιόλας το Σαββατοκύριακο??!

Οι τελευταίες μέρες είναι υποτονικές.. όσο δεν πάει άλλο!
Η αναμονή με σκοτώνει.

Δεν ήθελα να βγω. Δεν πήγα πουθενά.

Έκανα ένα καυτό μπανάκι και έβαλα μουσική να χαλαρώσω..

Χθες καρφώθηκε στο μυαλό μου μια γνώριμη μελωδία..
Δε μπορούσα με τίποτα, όμως, να θυμηθώ ποιο τραγούδι ήταν..
Με τίποτα όμως..
Είχα σκάσει.
Το σιγοτραγουδούσα όλη την ώρα..
Μετά από αρκετή ώρα το βρήκα κατά τύχη σε ένα παλιό cd.

Αυτό ακούω και τώρα..



Τετάρτη, 14 Ιανουαρίου 2009

Το χρώμα του φεγγαριού..


-Ποιος είναι ο δυνατός;
Ρώτησε ξαφνικά το δέντρο.

-Αυτός που περπατά μέσα στη νύχτα μόνος του. Κι όμως, φοβάται τόσο το σκοτάδι.

Αυτός που περιμένει στην πλαγιά τους λύκους. Κι ας τρέμει σαν το λαγό ακούγοντας τα ουρλιαχτά τους.

Αυτός που γλιστράει, που γονατίζει, που γεμίζει λάσπες. Που χώνεται στο θολό ποτάμι ως το λαιμό. Και μια στιγμή, μέσα σ' αυτό το χαλασμό, απλώνει τα παγωμένα χέρια του, κόβει κίτρινες μαργαρίτες και στολίζει τα μαλλιά του.

Αυτός είναι ο δυνατός.


"Το χρώμα του φεγγαριού"
Αλκυόνη Παπαδάκη

Τρίτη, 13 Ιανουαρίου 2009

Ρωμαίος και Ιουλιέτα στο σήμερα...

Απλά αγαπημένο..

Ξυπνά ανάμικτα συναισθήματα..!

Ξεπερνά τη μοναδικότητα του έρωτα και σε ταξιδεύει με γοργούς ρυθμούς..

Σε κάνει να ζεις με τάσεις φυγής!

Επαναστατική χροιά!

Μελωδία ανεξίτηλη..




Δευτέρα, 12 Ιανουαρίου 2009

Σε Μέλλοντα Χρόνο..

Πρόταση για την Κυριακή 18/01/2009..
παρακολουθήστε στο Μουσείο Μπενάκη(Πειραιώς 138) την Ορχήστρα των Χρωμάτων στις.. "Περιπλανήσεις"!!

W.A. Mozart: “Σερενάτα Νο 6” (Serenata notturna) για ορχήστρα εγχόρδων
Γ. Κυριακάκης: “ Κλωθώ - Κοντσέρτο για πιάνο και ορχήστρα εγχόρδων με κρουστά”
Σολίστ: Uwe Matschke

Γ. Ζερβός: “Έρως και ψυχή, Μέρος ΙΙ : Περιπλάνηση της ψυχής – Συνάντηση της ψυχής με τον έρωτα”
G. Faure: “Πελλέας & Μελισάνδη» σουίτα opus 80

Την Ορχήστρα των Χρωμάτων διευθύνει ο Μίλτος Λογιάδης.

Για περισσότερες πληροφορίες εδώ

Κυριακή, 11 Ιανουαρίου 2009

Δίλημμα: μοναστήρι ή λεσβιακό???!!?

Πρώτη έξοδος έπειτα από το πέρας των εορτών, πρώτη έξοδος μετά από την επιστροφή στην πρωτεύουσα, πρώτη έξοδος για αμπελοφιλοσοφίες μα πάνω απ’ όλα για τις καυτές μα συνάμα ανατριχιαστικές λεπτομέρειες-εξελίξεις..της Ε. (Ναι! Ναι!! Γι’ αυτήν που το ρίξαμε στα τσίπουρα τις προάλλες και.. λαλήσαμε!! Ναι! Ναι!! Εκείνης που όλα πηγαίνουν στραβά και έχει να διαλέξει μεταξύ μοναστηριού και λεσβιακού!!)

-Πότε πρόλαβες και τον βρήκες τον καινούριο μωρή τρελή κι αλλοπαρμένη?! Μπήκε κατευθείαν στο ψητό η Ο.

-Εγώ δεν έκανα τίποτα..! Τίποτα όμως!! Ούτε εκείνος βέβαια..! ψέλλισε η Ε.

-Ξεκίνα από την αρχή.. μπας και βγάλουμε άκρη, είπα και έστριψα τσιγάρο!

-Θυμόσαστε που θα πήγαινα στη Θεσσαλονίκη-μεγάλη φτωχομάνα για 3-4 μερούλες τα Χριστούγεννα στον ξάδερφό μου?? Ρώτησε η Ε.

-Ναι! Με μια φωνή εμείς..

-Λοιπόν.. Την πρώτη μέρα με το που φτάσαμε..αφού κάναμε το μπανάκι μας και ετοιμαστήκαμε, βγήκαμε για ένα χαλαρό ποτάκι! Φυσικά, ο πανέξυπνος ξάδερφος κουβάλησε και 2-3 φίλους του, οπότε δύσκολο να του πω τις τελευταίες περιπέτειές μου..! Όμως..η ματιά μου ξεχώρισε αμέσως τον Β. οπότε φαντάστηκα, με το φτωχό μου το μυαλό, πως θα γνωρίσω από πρώτο χέρι αυτά τα..καλύτερα παιδιά που βγάζει η μεγάλη φτωχομάνα! Τζίφος. Niente. Έφυγε νωρίς και δε μπόρεσα να τον προσεγγίσω..

-Μήπως πέταξες καμιά βλακεία και τον τρόμαξες τον άνθρωπο? τόλμησε να ρωτήσει η Ο.

-Όχι λέμε.. και συνεχίζω.. Η επόμενη μέρα μάς βρήκε.. εμένα με ανεβασμένη διάθεση και όρεξη για τσάρκες με τη χθεσινή τρελοπαρέα.. και τον Β. εννοείται και.. τον έρμο τον ξάδερφο άρρωστο!! Την τύχη μου..! Να μην πολυλογώ..

-Εσύ??! Ποτέ!! πετάχτηκα εγώ, μη γνωρίζοντας γιατί καθυστερεί.. και πού είναι τα πιπεράτα που μας έταξε!

-Και συνεχίζωωωω…είπε η Ε. αγνοώντας με… Κανόνισα να βγω με τον Β.! Ο ξάδερφος, γεμάτος τύψεις που θα κλεινόμουν σπίτι και θα παρίστανα τη νοσοκόμα του χρονιάρες μέρες..

-Όχι ότι είναι άσχημη η νοσοκόμα..με το σωστό άτομο βέβαια..! ξαναπετάχτηκα εγώ σαν το ελατήριο σε μια προσπάθειά μου να πειράξω την Ε. και να ελαφρύνω την ατμόσφαιρα..

-Δε νομίζω να έπαιξαν τον γιατρό, συμπλήρωσε η Ο.

-Σωστά!! Μάλλον προς σέξι καλόγρια τη βλέπω, είπα εγώ! Να ξεπεράσει το απωθημένο της κιόλας με τα μοναστήρια.. Χα! Χα!

-Bitches! μας επανέφερε η Ε. Του τηλεφώνησε ο ξάδερφος και τα κανόνισαν όλα. Πήγαμε για καφεδάκι.. πήγαμε για φαγητό.. και όσο κυλούσε η ώρα μού φαινόταν όλο και πιο όμορφος! Λιγομίλητος και με υπέροχο βλέμμα! Μου πρότεινε να αράξουμε σπίτι του το βράδυ και αμέσως έπιασα το νόημα.. Το 2008 θα με αποχαιρετούσε με τις καλύτερες στιγμές! Τα βεγγαλικά θα είχαν πλέον νόημα..! Βόρειος αγέρας παιδί μου.. άλλο πράγμα!!

-Τόόόσο καλά??! Έχω κι εγώ μια ξεχασμένη φίλη στη Θεσσαλονίκη..μάλλον ήρθε η στιγμή να την επισκεφθώ, είπε η Ο.

-Μη βιάζεσαι ανυπόμονη bitch, απάντησε η Ε. Τρέχω και πηγαίνω σπίτι του ξάδερφου. Μουλιάζω στη μπανιέρα, ετοιμάζομαι όσο πιο γρήγορα μπορώ και φεύγω! 38,2 ο ξάδερφος αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας..! Με υποδέχτηκε με ένα πλατύ χαμόγελο! «Και εγώ ξέρω ότι θα περάσουμε τέλεια..» σκέφτηκα και χαμογέλασα κι εγώ! Έφτιαξε ποτό και έπιασε αμέσως την κιθάρα.. «Πόσα ξέρεις τρελό αγόρι… καλά το πας..» σκέφτηκα! Ντράγκα-ντρούγκα… Το γρατζούνισμα πήγαινε σε άλλον τόπο.. Και πιάσε Σιδηρόπουλο και πιάσε Πυξ Λαξ.. μόλις φθάσαμε στον Ιωαννίδη μού γύρισε το μάτι! Είχα ήδη κατεβάσει 3ποτά, η καύλα σε άλλον τόπο και αυτός έβγαζε πρόγραμμα στο Σταυρό του Νότου! Του προτείνω να μου δείξει και το υπόλοιπο σπίτι και σηκώνομαι αμέσως πηγαίνοντας προς το χωλ! Σκέφτηκα ότι θα πιάσει το νόημα.. Ούτε μεσίτης να ήταν..! Με τραβά από το χέρι και πηγαίνουμε ξανά στο σαλόνι..

-Ώρα για Πανούση, μου λέει!

-Όμορφα, του απαντώ. Αυτό ήταν.. Ήμουν καταδικασμένη! Βάζω 4ποτό και ο νους μου καλπάζει.. Αρχίζω να σκέφτομαι πως αύριο πρέπει να φτιάξω βαλίτσες και να ψάχνω για μοναστήρι.. Άγιες μέρες όλο και κάποιο θα με δεχτεί..!!

-Είναι ευαισθητούλης μωρέ, λέει η Ο. Ίσως αυτός να ήταν ο τρόπος προσέγγισής του..

-Τι ευαισθητούλης μανούλα μου??! της απαντώ. Έχεις δει πιο απελπισμένη γκομενοbitch????

-Και συνεχίζω, λέει η Ε. μετά τον Νεοέλληνα του Πανούση.. ήρθε η ώρα για το Κάγκελα Παντού.. Και με το που ακούω “τα μπούτια σου Μαρία..” αρχίζω το σταυροπόδι.. Μια από εδώ.. μια από κει.. και ανέβασε λίγο παραπάνω τη φούστα.. και ρίξε πονηρό βλέμμα.. ΤΙΠΟΤΑ! Ξαφνικά σταματά, αφήνει την κιθάρα και μου λέει.. «Είναι χάλια το στομάχι μου, θα φτιάξω ένα τσάι.. μήπως θέλεις??» … «Βεβαίως.. με λίγο κώνειο αν σου βρίσκεται»σκέφτομαι.. αλλά τελικά ξεστομίζω «Όχι! Όχι! Είμαι μια χαρά..»

-Και δυο τρομάρες, συμπληρώνω εγώ! Πες μου σε παρακαλώ ότι έφυγες εκείνη τη στιγμή..

-Όόόόχι! απαντά η Ε. Ο μαζοχισμός στο μεγαλείο του.. Και τώρα ξεκινούν τα καλύτερα.. Επιστρέφει μετά από 3-4 λεπτάκια με το τσάι από το ένα χέρι και κρατώντας το σιρόπι από το άλλο.. «Μμμ.. σαν παππούς που ξέχασε να μεγαλώσει» σκέφτομαι.. αλλά τελικά λέω «Τι γεύση είναι??».. «Καραμέλα» απαντά κοφτά το λιγομίλητο αγόρι.. Το παίρνω απόφαση ότι είμαι καταδικασμένη σε αγαμία και ξεκινάμε χαλαρή συζήτηση περί ανέμων και υδάτων.. Όμως γρήγορα αρχίζουμε να διαφωνούμε και υπάρχει ένταση στην ατμόσφαιρα.. Πάνω σε μια προσπάθειά του να με πειράξει.. γέρνει προς το μέρος μου και με απειλητική διάθεση κάνει πως ρίχνει το σιρόπι καραμέλα πάνω μου.. «Καλά το πας.. μην σταματάς.. μόνο μη μου ρίξεις στα μαλλιά γιατί σε έσκισα..» σκέφτηκα, μα τελικά είπα « Τι πας να κάνεις?? Μην τολμήήήσεις..» Και τελικά το έκανε το λιγομίλητο μα τολμηρό αγόρι.. Μου ρίχνει σιρόπι στο λαιμό το οποίο κατευθύνεται με γοργούς ρυθμούς προς το μπούστο και ακόμη χειρότερα προς τη μπλούζα..

-Εδώ στρίβουμε τσιγάρο… και πιάνουμε το ποπ κορν κορίτσια, λέω εγώ και ξεφυσώντας στρίβουμε αμέσως..

-Τρέχω λοιπόν, συνεχίζει η Ε., κατευθείαν προς το μπάνιο και προσπαθώ να συμμαζέψω τα ασυμμάζευτα.. Με ακολουθεί χαμογελώντας και ο Β. ο οποίος μια που με πασαλείφει χειρότερα μια που με χουφτώνει κιόλας.. «Αυτό ήταν.. ή τώρα ή ποτέ!!» σκέφτομαι.. Τον πιάνω από το χέρι και πηγαίνουμε στο σαλόνι.. Αρχίζουμε να φασωνόμαστε.. Αρχίζουμε να φασωνόμαστε πιο έντονα καθώς γδυνόμασταν.. Ήταν τέλεια..! Ώσπου.. ξαφνικά.. γέρνει προς τα πίσω.. ήταν αναψοκοκκινισμένος και ιδρωμένος.. και μου λέει «Δε μπορώ!!» … «Τι δε μπορείς αγόρι μου??! Όχι ρε πούστη μου.. Γιατί σ’ εμένααα??? »σκέφτομαι.. αλλά ψελλίζω «Dont worry…!» Και συνεχίζω ακάθεκτη να τον ψιλοχαϊδεύω στο λαιμό.. «Μη συνεχίζεις.. περίμενε μισό λεπτό..» μου λέει καθώς πηγαίνει στην κρεβατοκάμαρα..

-Γιατί έφυγε??! Είχε εσένα εκεί και πήγε μονάχος του μέσα??.. λέει χαμογελώντας η Ο.

-Κάτι τέτοιο σκέφτηκα κι εγώ, λέει η Ε., αλλά αφού μου είπε να περιμένω.. Περίμενα! Τι να έκανα κι εγώ?? Ξάπλωσα στον καναπέ και παρακαλούσα να μη μου εμφανίσει τίποτα σαδομαζοχιστικά κλπ και μετά… όπου φύγει..φύγει!! Και εκεί που τα σκεφτόμουν όόόλα αυτά.. είχα λαλήσει και από τα 4ποτά.. με ψιλοπαίρνει ο ύπνος για κανένα 15λεπτο..

-Τι πόρνη είσαι..! της λέω.

-Πετάγομαι ξαφνικά, συνεχίζει η Ε., και πηγαίνω προς την κρεβατοκάμαρα.. ελπίζοντας να μην έχει πάρει χαμπάρι πως αποκοιμήθηκα! Στέκομαι έξω από την πόρτα μα δεν ακούω τίποτα!

-Αποκοιμήθηκε μήπως κι αυτός?? ρωτάει η Ο.

-Μπαίνω μέσα σιγά-σιγά.. και τον βλέπω να πηγαίνει πάνω-κάτω όλη την ώρα καπνίζοντας νευρικά.. Το τασάκι πάνω στο κρεβάτι του ήταν γεμάτο αποτσίγαρα κι αυτός ήταν απλά με το ύφος κουταβιού που στέκεται στη βροχή θέλοντας απεγνωσμένα cookies.. «Είναι αργά.. πρέπει να επιστρέψω σπίτι!» του είπα. «Ναι! Θα σε πάω εγώ..» αποκρίθηκε το λιγομίλητο αγόρι.. Αυτάάά..! Έφυγα την επόμενη μέρα χωρίς να πω τίποτα στον ξάδερφο..

-Τέλεια ιδέα..!! της είπα.. μήπως να το ρίξεις όντως στο λεσβιακό??!

Σάββατο, 10 Ιανουαρίου 2009

Άτιτλο..



Δεν ξέρω τι να πω..

Ανεξέλεγκτες μονάχα σκέψεις στροβιλίζουν το μυαλό μου..

Δεν ξέρω πώς να νοιώσω..

Άδεια όλα γύρω μου..

Δεν ξέρω τι να κάνω..

Έρχεσαι στα όνειρα κ μονομιάς με αρπάζεις,

δίχως μιλιά, δίχως πνοή..

μ’ ένα φιλί με διατάζεις!

Δεν ξέρω τι να πω..

Αφήνεις πέπλο μαγικό..

Ενώ ένα δάκρυ μοναδικά με επαναφέρει!

Όταν γυρίσεις να με δεις..

Μονάχα τη σκιά θα φοβηθείς!

Δεν ξέρω τι να κάνω..

Απλά βυθίζομαι..!

Παρασκευή, 9 Ιανουαρίου 2009

Μουσικό ποδαρικό..για το 2009!

Title:I miss you
Artist:Schiller
Album:Leben


I miss you - where are you now
I miss you - where have you gone
I miss you - waiting my whole life for you
I miss you - but i never met you yet

I miss you - I believe in dreams
I miss you - I believe in you
I miss you - wouldn´t even recognize
I miss you - but i never met you yet

I miss you - I believe in dreams
I miss you - I believe in you
I miss you - wouldn´t even recognize
I miss you - but i never met you yet

Καλή Χρονιά...



Επιστροφή στους παλιούς καλούς ρυθμούς μας..

..Αφού πρώτα ξεσκονίσουμε τα μουτράκια και τη μπλούζα από τη ζάχαρη άχνη από τους τελευταίους κουραμπιέδες της μαμάς(που πασχίζουμε να τελειώσουν επιτέλους..!).
..Αφού πρώτα βγάλουμε τις πυτζάμες και αποχωριστούμε τον καναπέ!
..Αφού πρώτα αγανακτήσουμε με τις επαναλήψεις στην τηλεόραση!
..Αφού πρώτα συνειδητοποιήσουμε πόσα χάσαμε στο καθιερωμένο χαρτάκι!
..Αφού πρώτα κάνουμε τον απολογισμό της χρονιάς που μας πέρασε!