Σάββατο, 31 Ιανουαρίου 2009

Lick my neck, my back..

Τρελαίνομαι για αυτόν τον καιρό! Βροχερή ημέρα από νωρίς το πρωί!! Δεν έχω όρεξη ούτε σκοπό να διαβάσω όπως φαίνεται σήμερα.. Η κατάληψη σταμάτησε και σιγά-σιγά ξεκινάμε εξεταστική.. χωρίς βιβλία (αθάνατη ελληνική δημόσια παιδεία..)!!

Ψάχνω απεγνωσμένα ένα όμορφο ανεβαστικό τραγουδάκι για να ξεκινήσει καλά το Σου-Κου μας!! Τι λέτε για αυτό??

Μα τι πονηροί που είσαστε.. Τς..τς..τς..τς..

Καλά κάνετε! Χα! Χα!

Φτιάχνω καφεδάκι και χαλαρώνω κοιτάζοντας από το παράθυρο! Το “δωματιάκι” όπως χαρακτηριστικά λέω αυτή τη γωνιά της φωλίτσας-σπιτιού μου είναι το πιο ξεχωριστό μέρος για μένα.. Οι δυο του πλευρές είναι τζαμαρία!! Απολαμβάνω τη θέα(έστω κι αν είναι ο κατακαμένος Υμηττός)!! Αν και το “δωματιάκι” δεν πήρε τυχαία την ονομασία του, λόγω μεγέθους, υποτίθεται πως είναι το σαλόνι-τραπεζαρία-τόπος χαλάρωσης γενικώς! Ο άνετος καναπεδάκος έχει “ακούσει” και “ζήσει” ανεπανάληπτες στιγμές αυτά τα χρόνια της φοιτητικής μου ζωής! Όπως λέει χαρακτηριστικά η κολλητή μου(η οποία δυστυχώς μένει σε άλλη πόλη αλλά με επισκέπτεται τακτικότατα σε διάφορες στιγμές της ταραχώδους ζωής μας) όταν με το καλό-λέμε τώρα-πάρω το πτυχίο και ξενοικιάσω και φύγω από αυτό το σπίτι θα πρέπει να κάψω αυτόν τον καναπεδάκο όπως έκανε και ο Κούρκουλος στην ταινία “Ορατότης μηδέν” και χόρεψε κιόλας και τη ζεμπεκιά “Βρέχει φωτιά στη στράάάτα μουουου..” από Διονυσίου- Ώπαα!! Θυμόσαστε?? Φανταστείτε τι μπορεί να έχει “ακούσει” αυτός ο έρημος ο καναπεδάκος..Τι γκομενικά.. Τι κλάματα.. Και πιες τσίπουρο.. Και στρίψε τσιγάρο.. Αχ!! Δε θέλω να φύγω ποτέέέέ από αυτή τη φωλίτσα!! Αιώνια φοιτήτρια θέλω να μείνω!! Θυμάμαι χαρακτηριστικά.. πριν 2 χρόνια.. μία από τις φορές που είχε έρθει η κολλητή μου.. ξεκίνησε η κουβέντα από γκομενικά, πήγε περί ανέμων και υδάτων κ όταν εννοείται κατέληξε πάλι στα γκομενικά.. πάνω σε μια εξομολόγησή μου-συνοδευόμενη εννοείται από κλάματα- έτσι όπως κοιτούσα απέναντι τον Υμηττό.. έλεγα.. έλεγα.. έλεγα… κ δεν είχα πάρει χαμπάρι ότι η κολλητή μου, που ήταν ήδη ντίρλα-ντέφι και δεν είχε καμία επαφή με το περιβάλλον, είχε από ώρα πέσει στα τέσσερα(μην είσαστε πονηροί παρακαλώ) και μη έχοντας δυνάμεις, πηγαινομπουσουλούσε προς το μπάνιο για να..ξεράσει(excuse me, δε μπορώ να το γράψω διακριτικά)!! Εννοείται δεν είχε ακούσει-αντιληφθεί τίποτα από όσα της είχα πει!! Ακόμα της το κρατάω!! Χα!!

Αυτές και άλλες πολλές είναι οι στιγμές που δεν πρόκειται ποτέ να ξεχάσω από αυτό το δωματιάκι.. και που κάποια άλλη στιγμή(κατά προτίμηση βραδινές ώρες) θα μοιραστώ μαζί σας!

Ευχαριστώ τη DREAMY CLOUD και τη Βούλα για το τρίτο και τέταρτο κατά σειρά βραβειάκι Proximidade!!! Ακάθεκτη στην αρχική μου απόφαση.. είναι κι αυτά, μαζί με τα άλλα δύο, για όόόλους εσάς!!

Υ.Γ. Και για τους περίεργους.. η σχέση “πάρε” και μόνον(σε αντιδιαστολή με το “πάρε-δώσε”).. που έχω με τον άγνωστο-γείτονα.. καλά κρατεί! Απλά αφοσιώθηκα στην εργασία(Ωωω ναι! Ακόμη αυτήν παλεύω!) και δεν προλάβαινα να ανεβάσω νωρίτερα ανάρτηση!!


Δεν υπάρχουν σχόλια: